MuslimKH — Islamic Knowledge Platform
ភាពប្រពៃនៃត័សហ្ពៀហ តះមីត តះលីល និងតឹកហ្ពៀរ
បង្ហាញជំពូកទាំងអស់ (Show All Categories)
ជំពូកទី 1
ការសូត្រពេលភ្ញាក់ពីដំណេក
ជំពូកទី 2
ការសូត្រនៅពេលស្លៀកពាក់
ជំពូកទី 3
ការសូត្រនៅពេលស្លៀកពាក់ថ្មី
ជំពូកទី 4
ការហ្ទូអាចំពោះនរណាម្នាក់ដែលស្លៀកពាក់ថ្មី
ជំពូកទី 5
ការសូត្រនៅពេលដោះសំលៀកបំពាក់
ជំពូកទី 6
សូត្រមុនពេលចូលបន្ទប់ទឹក
ជំពូកទី 7
សូត្រពេលចេញពីបន្ទប់ទឹក
ជំពូកទី 8
សូត្រពេលមុនយកវូហ្ទុ
ជំពូកទី 9
សូត្រក្រោយពេលបពា្ចប់ការយកវូហ្ទុ
ជំពូកទី 10
សូត្រពេលចាកចេញពីលំនៅដ្ឋាន
ជំពូកទី 11
សូត្រនៅពេលចូលលំនៅដ្ឋាន
ជំពូកទី 12
សូត្រពេលធ្វើដំណើរទៅម៉ាស់ស្ចិត
ជំពូកទី 13
សូត្រពេលចូលម៉ាស់ស្ចិត
ជំពូកទី 14
សូត្រពេលចេញពីម៉ាស់ស្ចិត
ជំពូកទី 15
សូត្រពេលឮអាហ្សាន
ជំពូកទី 16
ការហ្ទូអា ពេលចាប់ផ្តើមសឡាត បន្ទាប់ពី តឹកហ្ពៀរ-រ៉ទុលអៀសរ៉ម រួច
ជំពូកទី 17
សូត្រពេលរូកុ
ជំពូកទី 18
ការសូត្រពេលងើបពីរូកុ (សូត្រពេលកំពុងងើបឡើង) សូត្រពេលឈរត្រង់ (បន្ទាប់ពីងើបពីរូកុ)
ជំពូកទី 19
ការសូត្រពេលស៊ូហ្ជូទ
ជំពូកទី 20
សូត្រពេលអង្គុយ ចន្លោះរវាងស៊ូហ្ជូតទាំងពីរ
ជំពូកទី 21
សូត្រពេលស៊ូហ្ជូត ទីឡាវ៉ះ
ជំពូកទី 22
ការសូត្រ តាស្ហះហ៊ុត
ជំពូកទី 23
ស្សឡាវ៉ាតលើណាហ្ពីបន្ទាប់ពី «តាស្ហះហុត»
ជំពូកទី 24
ហ្ទូអាបន្ទាប់ពីសូត្រតាស្ហះហុតរួច (មុនសាឡាម)
ជំពូកទី 25
ហ្ស៊ីកៀរក្រោយសាឡាម បន្ទាប់ពីសឡាត
ជំពូកទី 26
ការសុំហ្ទូអា សឡាត ផ្សងសុំសំណាងល្អ
ជំពូកទី 27
ហ្ស៊ីកៀរពេលព្រឹកនិងពេលល្ងាច
ជំពូកទី 28
សូត្រពេលចូលដំណេក
ជំពូកទី 29
ការហ្ទូអានៅពេល ប្រែខ្លួនក្នុងដំណេកនារាត្រី
ជំពូកទី 30
ការហ្ទូអាចំពោះការព្រឺខ្លាចនៅពេលដេក និងសម្រាប់អ្នកមានអារម្មណ៍ឯកោ
ជំពូកទី 31
ប្រការដែលគប្បីធ្វើ នៅពេលនរណាម្នាក់ យល់សប្ដិអាក្រក់
ជំពូកទី 32
ការហ្ទូអាគូនូតវីតៀរ
ជំពូកទី 33
ការហ្ស៊ីកៀរបន្ទាប់ពីសាឡាមភ្លាម ពេលសឡាតវីតៀរ
ជំពូកទី 34
ការហ្ទូអាពេលមានទុក្ខព្រួយ
ជំពូកទី 35
ហ្ទូអាសម្រាប់បំបាត់ទុក្ខព្រួយ
ជំពូកទី 36
ហ្ទូអាពេលជួបសត្រូវ
ជំពូកទី 37
ហ្ទូអា របស់ជន ដែលខ្លាចការ រំលោភបំពាន របស់អ្នកមាន អំណាច
ជំពូកទី 38
ការហ្ទូអាទៅលើសត្រូវ
ជំពូកទី 39
ប្រការដែលត្រូវសូត្រចំពោះអ្នក ដែលមានការខា្លចលើក្រុមណាមួយ
ជំពូកទី 40
ការហ្ទូអា របស់ជន ដែលមានការសង្ស័យ ក្នុងគោលជំនឿ របស់ខ្លួន
ជំពូកទី 41
ហ្ទូអាពេលជំពាក់បំណុល
ជំពូកទី 42
ហ្ទូអា ពេលមានការរំខាន ក្នុងពេលសឡាត និងពេលសូត្រ អាល់-គួរអាន
ជំពូកទី 43
ហ្ទូអារបស់ជនដែល ជួបការលំបាកកើតមានលើខ្លួន
ជំពូកទី 44
អ្វីដែលត្រូវពោល និងធ្វើ ចំពោះជនដែលបានប្រព្រឹត្ដកំហុស
ជំពូកទី 45
ហ្ទូអាបណ្ដេញស្ហៃតន និងការយាយីរបស់ស្ហៃតន
ជំពូកទី 46
ហ្ទូអានៅពេលដែលបរាជ័យ ចំពោះកិច្ចការ អី្វមួយ ដែលយើងបានធ្វើ និងកិច្ចការ ដែលយើងមិនយល់ព្រម
ជំពូកទី 47
ហ្ទូអាជូនពរចំពោះអ្នកដែលទើបប្រសូតបុត្រ និងការឆ្លើយតបចំពោះ អ្នកដែលមកជូនពរ
ជំពូកទី 48
ការសុំឲ្យកូនចៅជៀសផុតពី ប្រការអាក្រក់ផ្សេងៗ
ជំពូកទី 49
ការហ្ទូអាឲ្យអ្នកមានជំងឺ នៅពេលទៅសួរសុខទុក្ខ
ជំពូកទី 50
ផលនៃការទៅសួរសុខទុក្ខអ្នកជំងឺ
ជំពូកទី 51
ការហ្ទូអារបស់អ្នកជំងឺ ដែលអស់សង្ឃឹមក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន
ជំពូកទី 52
ការបង្រៀនដល់អ្នកដែលជិតស្លាប់
ជំពូកទី 53
ហ្ទូអានៅពេលនរណា ម្នាក់ទទួលរងនូវគ្រោះអ្វីមួយ
ជំពូកទី 54
ហ្ទូអានៅពេលដែលបិទភ្នែកអ្នកស្លាប់
ជំពូកទី 55
ហ្ទូអាឲ្យសាកសព ក្នុងពេលសឡាតលើសព
ជំពូកទី 56
ហ្ទូអាក្នុងការសឡាតសពក្មេង
ជំពូកទី 57
ហ្ទូអារំលែកទុក្ខ
ជំពូកទី 58
សូត្រពេលដាក់សាកសពក្នុងផ្នូរ
ជំពូកទី 59
សូត្របន្ទាប់ពីបញ្ចុះសពរួច
ជំពូកទី 60
សូត្រពេលទៅមើលផ្នូរ
ជំពូកទី 61
សូត្រពេលមានខ្យល់ព្យុះ
ជំពូកទី 62
សូត្រពេលមានផ្គររន្ទះ
ជំពូកទី 63
ហ្ទូអាសុំទឹកភ្លៀង
ជំពូកទី 64
សូត្រពេលមានភ្លៀងធ្លាក់
ជំពូកទី 65
ការសូត្របន្ទាប់ពីភ្លៀងធ្លាក់រួច
ជំពូកទី 66
ការបួងសួងសុំឲ្យមេឃស្រឡះ
ជំពូកទី 67
សូត្រពេលឃើញចំណិតដួងខែដំបូង
ជំពូកទី 68
សូត្រពេលស្រាយបួស
ជំពូកទី 69
សូត្រមុនពេលទទួលទានអាហារ
ជំពូកទី 70
សូត្របន្ទាប់ពីទទួលទានអាហាររួច
ជំពូកទី 71
ហ្ទូអារបស់ភ្ញៀវចំពោះម្ចាស់អាហារ
ជំពូកទី 72
ហ្ទូអាឲ្យជនណាដែលបានឲ្យ ឬមានបំណងចង់ឲ្យទឹកផឹក
ជំពូកទី 73
ហ្ទូអាពេលស្រាយបួសនៅផ្ទះនរណាម្នាក់
ជំពូកទី 74
ហ្ទូអារបស់អ្នកបួសពេលអាហារ មកដល់តែមិនទាន់ដល់ពេលស្រាយ
ជំពូកទី 75
អី្វដែលអ្នកកាន់អំណត់ (បួស) ត្រូវ ពោលបើមាននរណាម្នាក់មកជេរស្ដី
ជំពូកទី 76
ហ្ទូអាពេលឃើញផ្លែឈើដំបូង
ជំពូកទី 77
សូត្រពេលផ្ដាស់សាយ
ជំពូកទី 78
អី្វដែលគេត្រូវពោល ទៅកាន់អ្នកកាហ្វៀរ ដោយគេពោលសរសើរអល់ឡោះ ខណៈគេផ្ដាស់សាយ
ជំពូកទី 79
ហ្ទូអាទៅកាន់ជនដែលរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍
ជំពូកទី 80
ហ្ទូអារបស់អ្នករៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ ឬការទិញសត្វ (ជំនិះ)
ជំពូកទី 81
ហ្ទូអាមុនពេលសេពសន្ធវៈជាមួយភរិយា
ជំពូកទី 82
ហ្ទូអាពេលខឹងមួម៉ៅ
ជំពូកទី 83
ហ្ទូអាពេលឃើញនរណាម្នាក់រងគ្រោះថ្នាក់
ជំពូកទី 84
សូត្រពេលអង្គុយក្នុងអង្គជំនុំ
ជំពូកទី 85
សូត្រពេលចប់អង្គជំនុំ
ជំពូកទី 86
ហ្ទូអាទៅចំពោះនរណាម្នាក់ ដែលគេពោលទៅកាន់អ្នកថា
ជំពូកទី 87
ហ្ទូអាចំពោះនរណាម្នាក់ ដែលគេបានធ្វើល្អដល់អ្នក
ជំពូកទី 88
អ្វីដែលអល់ឡោះការពារអំពីហ្ទាច់ហ្ជើល
ជំពូកទី 89
ហ្ទូអាចំពោះបុគ្គលណាដែលគេពោលថាៈ​ « إِنِّيْ أُحِبُّكَ فِي اللهِ » (មានន័យថាៈ ពិតណាស់ ខ្ញុំស្រលាញ់ ពេញចិត្ដអ្នក ដោយសារអល់ឡោះ)
ជំពូកទី 90
ហ្ទូអាចំពោះជនដែល ចំណាយទ្រព្យសម្បត្ដិដើម្បីជួយអ្នក
ជំពូកទី 91
ហ្ទូអាទៅកាន់ម្ចាស់បំណុល ពេលសងបំណុលគេវិញ
ជំពូកទី 92
ហ្ទូអាដោយខ្លាចធ្លាក់ចូលក្នុងភាពស្ហិរិក
ជំពូកទី 93
ហ្ទូអាចំពោះបុគ្គលណា ដែលពោល មកកាន់អ្នកថាៈ « بَارَكَ اللهُ فِيْكَ » (មានន័យថាៈ សូមអល់ឡោះផ្ដល់ពរជ័យដល់អ្នក)
ជំពូកទី 94
ហ្ទូអាមិនពេញចិត្ដនឹងប្រផ្នូលអាក្រក់
ជំពូកទី 95
ហ្ទូអាពេលជិះលើយានជំនិះ
ជំពូកទី 96
ហ្ទូអាពេលធ្វើដំណើរ
ជំពូកទី 97
ហ្ទូអាពេលចូលភូមិស្រុក
ជំពូកទី 98
ហ្ទូអាពេលចូលផ្សារ
ជំពូកទី 99
ហ្ទូអាពេលយានជំនិះហត់ (យ៉ាប់យ៉ឺន)
ជំពូកទី 100
ហ្ទូអារបស់អ្នកធ្វើដំណើរ ចំពោះអ្នកមិនធ្វើដំណើរ
ជំពូកទី 101
ហ្ទូអារបស់អ្នកមិនធ្វើដំណើរ ចំពោះអ្នកធ្វើដំណើរ
ជំពូកទី 102
សូត្រតឹកហ្ពៀរនិង ត័សហ្ពៀហ ពេលធ្វើដំណើរ
ជំពូកទី 103
ហ្ទូអារបស់អ្នកធ្វើដំណើរពេលមុនស៊ូហ្ពោះ
ជំពូកទី 104
ហ្ទូអាពេលឈប់នៅកន្លែងណាមួយ ក្នុងពេលធ្វើដំណើរ
ជំពូកទី 105
ហ្ស៊ីកៀរពេលវិលត្រលប់ពីការធ្វើដំណើរ
ជំពូកទី 106
សូត្រពេលទទួលបានការសប្បាយ ឬការមិនសប្បាយ
ជំពូកទី 107
ការស្សឡាវ៉ាត លើណាហ្ពី صلى الله عليه وسلم
ជំពូកទី 108
ការផ្ដល់សាឡាម
ជំពូកទី 109
ការទទួលសាឡាមពីអ្នកកាហ្វៀរ
ជំពូកទី 110
ហ្ទូអាពេលឮមាន់រងាវ ឬសំលេងសត្វលា
ជំពូកទី 111
ហ្ទូអាពេលឮសំលេងឆ្កែលូពេលរាត្រី
ជំពូកទី 112
ហ្ទូអាចំពោះបុគ្គលដែលអ្នកបានជេរប្រមាថ
ជំពូកទី 113
សូត្រពេលសរសើរដល់អ្នកមូស្លីម
ជំពូកទី 114
សូត្រនៅពេលមានគេសរសើរ
ជំពូកទី 115
សូត្រតាល់ហ្ពីយ៉ាស់ (សម្រាប់អ្នកធ្វើហាជ្ជី ឬអ៊ុមរ៉ោះ)
ជំពូកទី 116
តឹកហ្ពៀរពេលមកដល់ចំនុចថ្មខ្មៅ នៅកាក់ហ្ពះពេលតវ៉ាហ្វ
ជំពូកទី 117
ហ្ទូអារវាងជ្រុងយ៉ាម៉ានី និងថ្មខ្មៅ
ជំពូកទី 118
ហ្ទូអាពេលឡើងភ្នំស្សហ្វា និងម៉ារវ៉ាស់ (ពេលសាអ៊ី)
ជំពូកទី 119
ហ្ទូអានៅថ្ងៃអារ៉ហ្វាស់
ជំពូកទី 120
ហ្ស៊ីកៀរនៅតំបន់ពិសិដ្ឋ (តំបន់ហារ៉ម)
ជំពូកទី 121
តឹកហ្ពៀរគ្រប់គ្រាប់ក្រួសពេលគប់គោល
ជំពូកទី 122
ហ្ទូអាពេលភ្ញាក់ផ្អើល ឬរីករាយ
ជំពូកទី 123
ទង្វើពេលទទួលដំណឹងល្អ ឬរីករាយ
ជំពូកទី 124
ទង្វើនិងការសូត្រនៅពេល មានអារម្មណ៌ថាឈឺចាប់ក្នុងខ្លួន
ជំពូកទី 125
ការសូត្ររបស់បុគ្គល ដែលខ្លាចគ្រោះថ្នាក់ដោយសារភ្នែក
ជំពូកទី 126
សូត្រពេលភ្ញាក់ផ្អើល
ជំពូកទី 127
សូត្រនៅពេល សំឡេះ សត្វ
ជំពូកទី 128
សូត្រដើម្បីការពារ ការបោកបញ្ឆោតរបស់ស្ហៃតន
ជំពូកទី 129
ការសុំអភ័យទោស និងសារភាព
ជំពូកទី 130
ភាពប្រពៃនៃត័សហ្ពៀហ តះមីត តះលីល និងតឹកហ្ពៀរ
ជំពូកទី 131
លក្ខណៈ ត័សហ្ពៀហរបស់ណាហ្ពី
ជំពូកទី 132
ប្រភេទនៃអំពើល្អ និងសុជីវធម៌ទូទៅ
Dua #1
قَالَ ﷺ : « مَنْ قَالَ: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ ، فِي يَوْمٍ مِائَةَ مَرَّةٍ حُطَّتْ خَطَايَاهُ وَلَوْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْر »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថាៈ «បុគ្គលណា បានពោលថាៈ
« سُبْحَانَ اللهِ وَبِحَمْدِهِ »
(មានន័យថាៈ
អល់ឡោះដ៏មហាស្អាតស្អំ និងប្រកបដោយការសរសើរ)។ ចំនួនមួយរយដងក្នុងមួយថ្ងៃ ពិតណាស់អល់ឡោះ លុបទោស កំហុសរបស់គេ (កំហុសតូចតាច) បើទោះជាកំហុសនោះ ដូចពពុះទឹកសមុទ្រក៏ដោយ» ។
البخاري، 7/ 168، برقم 6405، ومسلم، 4/ 2071، برقم 2691، وانظر: فضل من قالها مائة مرة إذا أصبح وإذا أمسى، ص 65 من هذا الكتاب
Dua #2
وَقَالَ ﷺ : « مَنْ قَالَ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ ، لَهُ الْمُلْكُ ، وَلَهُ الْـحَمْدُ ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ، عَشْرَ مِرَارٍ ، كَانَ كَمَنْ أَعْتَقَ أَرْبَعَةَ أَنْفُسٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ថាៈ «បុគ្គលណា បានពោលថាៈ
« لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ ، لَهُ الْمُلْكُ ، وَلَهُ الْـحَمْدُ ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » ،
(មានន័យថាៈ
គ្មានទេម្ចាស់ ដែលត្រូវគេគោរពដ៏ពិតប្រាកដ គឺមានតែ អល់ឡោះមួយគត់ ដោយពុំមានស្ហ៊ីរិកមួយទ្រង់ឡើយ។ ទ្រង់ មានអំណាចត្រួតត្រា គ្រប់គ្រង និងការសរសើរទាំងឡាយ សម្រាប់ទ្រង់។ ទ្រង់ ខ្លាំងពូកែ មានសមត្ថភាពអាចធ្វើអ្វីៗបាន ទាំងអស់។
(ចំនួនដប់ដង) ពិតណាស់ រូបគេ ដូចបានដោះលែងខ្ញុំ បម្រើ បួននាក់ ក្នុងចំណោមកូនចៅអ៊ីស្មាអ៊ីលអញ្ចឹង»។
البخاري، 7/ 67، برقم 6404، ومسلم بلفظه، 4/ 2071، برقم 2693، وانظر: فضل من قالها في اليوم مائة مرة: الدعاء رقم 93
Dua #3
وَقَالَ ﷺ : « كَلِمَتَانِ خَفِيفَتَانِ عَلَى اللِّسَانِ ، ثَقِيلَتَانِ فِي الْمِيزَانِ ، حَبِيبَتَانِ إِلَى الرَّحْمَنِ: سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ ، سُبْحانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថាៈ «មាន ពីរពាក្យដ៏ស្រាលបំផុតចេញពីអណ្ដាត តែធ្ងន់បំផុតនៅលើ ជញ្ជីង (នៅថ្ងៃបរលោក) ហើយ ជាការពេញចិត្ដបំផុត ចំពោះ អល់ឡោះ វានោះគឺៈ
« سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ ، سُبْحانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ » ،
(មានន័យថាៈ
អល់ឡោះ ដ៏មហាស្អាស្អំ និងការសរសើរនោះ គឺសម្រាប់ អល់ឡោះ។ អល់ឡោះ ដ៏មហាស្អាតស្អំ មហាធំធេង)។
البخاري، 7/ 168، برقم 6404، ومسلم، 4/ 2072، برقم 2694
Dua #4
وَقَالَ ﷺ : « لَأَنْ أَقُولَ سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ ، أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمسُ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ថាៈ ការពោលពាក្យថាៈ
« سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ »
(មានន័យថាៈ
អល់ឡោះ ដ៏មហាស្អាតស្អំ ហើយ ការសរសើរនោះ ក៏សម្រាប់អល់ឡោះ។ គ្មានទេម្ចាស់ផ្សេង ដែលត្រូវគោរព ដ៏ពិត ប្រាកដមានតែអល់ឡោះមួយគត់ ហើយអល់ឡោះ ដ៏មហាធំ ធេង)។
ពេញចិត្ដបំផុត សម្រាប់យើង ជាងអ្វីៗដែលព្រះអាទិត្យ បាន បញ្ចេញរស្មីទៅលើវា ទៀត។
مسلم، 4/ 2072، برقم 2695
Dua #5
وَقَالَ ﷺ : « أَيَعْجِزُ أَحَدُكُم أَنْ يَكْسِبَ كُلَّ يَوْمٍ أَلْفَ حَسَنَةٍ ؟ » ، فَسَأَلَهُ سَائِلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ كَيْفَ يَكْسِبُ أَحَدُنَا أَلْفَ حَسَنَةٍ؟ قَالَ: « يُسَبِّحُ مِائَةَ تَسْبِيحَةٍ ، فَيُكتَبُ لَهُ أَلْفُ حَسَنَةٍ أَوْ يُحَطُّ عَنْهُ أَلْفُ خَطِيئَةٍ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ទៅកាន់ ស្សហាហ្ពាត់ថាៈ «តើនរណាម្នាក់ ក្នុងចំណោមពួកអ្នកទាំងអស់ គ្នា ដែលមិនអាចបំពេញអំពើល្អបាន ចំនួនមួយពាន់ នៅរៀង រាល់ថ្ងៃ?»
ខណៈនោះ មានអ្នកអង្គុយទីនោះ បានសួរទៅគាត់វិញថាៈ តើពួកយើងអាចបំពេញនូវអំពើល្អ ចំនួនមួយពាន់ បានយ៉ាង ដូចម្ដេចទៅ?
គាត់តបវិញថាៈ «បុគ្គលណាសូត្រៈ (سُبْحَانَ اللهِ) មួយ រយដង ពិតណាស់ អល់ឡោះ នឹងសរសេរអំពើល្អឲ្យគេ មួយពាន់ ឬត្រូវអល់ឡោះ លុបនូវកំហុសតូចតាចរបស់គេ ចំនួន មួយពាន់ផងដែរ។
مسلم، 4/ 2073، برقم 2698
Dua #6
« مَنْ قَالَ: سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ ، غُرِسَتْ لَهُ نَخْلَةٌ فِي الْجَنَّةِ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ថាៈ «បុគ្គលណា បានពោលថាៈ
« سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ »
(មានន័យថាៈ
អល់ឡោះមហាស្អាតស្អំ មហាធំធេង និងការសរសើរ ចំពោះទ្រង់)។
នោះត្រូវបានគេដាំ ដើមល្មើមួយដើម ទុកសម្រាប់បុគ្គល នោះនៅក្នុងឋានសួគ៌។»
أخرجه، الترمذي، 5/ 511، برقم 3464، والحاكم، 1 /501، وصححه ووافقه الذهبي، وانظر: صحيح الجامع، 5 /531، وصحيح الترمذي، 3 /160
Dua #7
وَقَالَ ﷺ : « يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى كَنْزٍ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ ؟ » ، فَقُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ ، قَالَ: « قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ថាៈ «ឱអាប់ហ្ទល់ឡោះ-ហ្ពិន-កៃស៍! តើខ្ញុំនឹងមិនបានប្រាប់អ្នក នូវកំណប់ ដែលជាកំណប់ឋានសួគ៌ទេឬ?»
អាប់ហ្ទល់ឡោះ បានឆ្លើយថាៈ ទេ ។
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ គាត់បានមានប្រសាសន៍ថាៈ «ចូរអ្នកពោលថាៈ
« قُلْ لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ »
(មានន័យថាៈ
គ្មាននរណាម្នាក់ មានអានុភាព និងឥទ្ធិពល ក្រៅពី អល់ឡោះ ឡើយ)។ »
البخاري مع الفتح، 11/ 213، برقم 4206، ومسلم، 4/ 2076، برقم 2704
Dua #8
وَقَالَ ﷺ : « أَحَبُّ الْكَلاَمِ إِلَى اللَّهِ أَرْبَعٌ: سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ ، لاَ يَضُرُّكَ بِأَيِّهِنَّ بَدَأتَ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ថាៈ «ពាក្យសំដី ដែលពេញចិត្ដបំផុតចំពោះ អល់ឡោះ មានបួន បើទោះជាអ្នក ចាប់សូត្រពីពាក្យណាមុន ក៏ពុំមានជាបញ្ហាអ្វី ឡើយ។
ពាក្យសំដីទាំងនោះគឺៈ
« سُبْحَانَ اللَّهِ ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَاللَّهُ أَكْبَرُ »
مسلم، 3/ 1685، برقم 2137
Dua #9
جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ: عَلِّمْنِي كَلاماً أَقُولُهُ ، قَالَ: « قُلْ: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ ، اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيراً ، سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ ، لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ » ، قَالَ: فَهَؤُلاَءِ لِرَبِّي ، فَمَا لِي؟ قَالَ: « قُلْ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَارْحَمْنِي ، وَاهْدِنِي ، وَارْزُقْنِي »
មានមនុស្ស អាក់រ៉ហ្ពី ម្នាក់បានមកជួប រ៉សូលុលឡោះ ﷺ ហើយបាននិយាយថាៈ សូមលោកជួយបង្រៀនខ្ញុំ នូវពាក្យសំដីអ្វី ដែលខ្ញុំគួរនិយាយវា?
រ៉ស៊ូលុលឡោះ បានតបថាៈ ចូរអ្នកពោលថាៈ
« لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ ، اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيراً ، سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ العَالَمِينَ ،
لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ »
មានន័យថាៈ
(គ្មានទេម្ចាស់ ដែលត្រូវគេគោរព ដ៏ពិតប្រាកដ មានតែ អល់ឡោះ មួយគត់ ដោយពុំមានស្ហ៊ីរិក ជាមួយទ្រង់ឡើយ។ អល់ឡោះដ៏មហាធំធេង ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់ អល់ឡោះ។ អល់ឡោះ ម្ចាស់ដ៏ស្អាតស្អំ គ្រប់គ្រងអ្វីៗ ទាំងអស់។ គ្មាននរណាម្នាក់មានអនុភាព និងឥទ្ធិពលក្រៅពី អល់ឡោះដ៏មហាខ្លាំងពូកែ និងមហាវៃឆ្លាត)។
ជននោះ បាននិយាយទៀតថាៈ ពាក្យពេចន៍ទាំងនេះ គឺ សម្រាប់ម្ចាស់របស់ខ្ញុំ, តើអ្វីទៅសម្រាប់ខ្ញុំ?
គាត់បានបន្ដទៀតថាៈ ចូរអ្នកពោលថាៈ
« اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَارْحَمْنِي ، وَاهْدِنِي ، وَارْزُقْنِي »
មានន័យថាៈ
(ឱអល់ឡោះ! សូមទ្រង់អភ័យទោស ដល់រូបខ្ញុំ សូមទ្រង់ ករុណាដល់រូបខ្ញុំ សូមទ្រង់ចង្អុល បង្ហាញ និងផ្ដល់ទ្រព្យសម្បត្ដិ ដល់រូបខ្ញុំផង) ។
مسلم، 4/ 2072، برقم 2696، وزاد أبو داود، 1/ 220، برقم 832: فلما ولّى الأعرابي قال النبي ﷺ : ((لقد ملأ يده من الخير))
Dua #10
كَانَ الرَّجُلُ إِذَا أَسْلَمَ عَلَّمَهُ النَّبيُّ ﷺ الصَّلاَةَ ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ يَدْعُوَ بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ: « اللَّهُمَّ اغْفِرِ لِي ، وَارْحَمْنِي ، وَاهْدِنِي ، وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي »
នៅពេលជនណាម្នាក់ បានចូលអ៊ីស្លាម ពិតណាស់ណាហ្ពី ﷺ បានបង្រៀនដល់គេនូវរបៀប សឡាត ហើយបាន ប្រើឲ្យគេបួងសួង ដោយពោលនូវពាក្យថាៈ
« اللَّهُمَّ اغْفِرِ لِي ، وَارْحَمْنِي ، وَاهْدِنِي ، وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي »
មានន័យថាៈ (ឱអល់ឡោះ! សូមទ្រង់អភ័យទោស ដល់ រូបខ្ញុំ សូមទ្រង់ករុណាដល់រូបខ្ញុំ សូមទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញ និង ផ្ដល់ទ្រព្យសម្បត្ដិ ដល់រូបខ្ញុំផង) ។
مسلم ، 4/ 2073، برقم 3697، وفي رواية له أيضاً: ((فإن هؤلاء تجمع لك دنياك وآخرتك))
Dua #11
« إِنَّ أَفْضَلَ الدُّعَاءِ الْـحَمْدُ لِلَّهِ ، وَأَفضَلَ الذِّكْرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ថាៈ ពិតណាស់ ហ្ទូអាដែលល្អបំផុតនោះ គឺចាប់ផ្តើមដោយៈ
« الْـحَمْدُ للهِ »
មានន័យថាៈ ការសរសើរទាំងឡាយ សម្រាប់អល់ឡោះ។
ចំណែកឯហ្ស៊ីកៀរ ដែលល្អបំផុតនោះគឺៈ
« لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ »
មានន័យថាៈ (គ្មានម្ចាស់ដែលត្រូវគេគោរព ដ៏ពិតប្រាកដ ផ្សេងពីអល់ឡោះ) ។
الترمذي، 5/ 462، برقم 3383، وابن ماجه، 2/ 1249، برقم 3800، والحاكم، 1 /503، وصححه ووافقه الذهبي، وانظر: صحيح الجامع، 1 /362
Dua #12
الْبَـاقِيَاتُ الصَّالِـحَاتُ: « سُـبْـحَـانَ اللَّهِ ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلاَ إِلَـٰهَ إِلاَّ اللَّهُ ، وَاللَّهُ أَكْـبَرُ ، وَلاَ حَـوْلَ وَلاَ قُـوَّةَ إِلاَّ بِـاللَّهِ »
រ៉ស៊ូលុលឡោះ ﷺ បានមានប្រសាសន៍ ថាៈ កុសលដ៏គង់វង្សល្អប្រពៃនោះ គឺពាក្យថាៈ
« سُـبْـحَـانَ اللَّهِ ، وَالْـحَمْدُ لِلَّهِ ، وَلاَ إِلَـٰهَ إِلاَّ اللَّهُ ،
وَاللَّهُ أَكْـبَرُ ، وَلاَ حَـوْلَ وَلاَ قُـوَّةَ إِلاَّ بِـاللَّهِ »
មានន័យថាៈ
(អល់ឡោះមហាស្អាតស្អំ ការសរសើរទាំងឡាយ ជារបស់ អល់ឡោះ។ គ្មានទេម្ចាស់ ដ៏ពិតប្រាកដមានតែអល់់ឡោះ។ អល់ឡោះ ដ៏មហាធំធេង។ គ្មាននរណាម្នាក់ មានអនុភាព និងឥទ្ធិពល ក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ) ។
أحمد، برقم 513، بترتيب أحمد شاكر، وانظر: مجمع الزوائد، 1 /297، وعزاه ابن حجر في بلوغ المرام من رواية أبي سعيد إلى النسائي [في الكبرى] برقم 10617، وقال: صححه ابن حبان، [برقم 840]، والحاكم [1/ 541]